“Tramvay”ın ilk sahneye koyulmasıyla birlikte yapılması gereken şey, ulusal tiyatronun kıyılarına güzellik bayrağını dikmekti. Williams’ın önceki ve sonraki eserlerine oranla burada trajediye daha çok yaklaşılmış ve kötü son eksiksiz olarak sunulmuştu.” -Arthur Miller

Önsözden
20. yüzyıl Amerikan tiyatro eserleri arasında, ilk çıktığı zamandaki gücü ve etkiyi her zaman gösterebilen oyunların listesi oldukça kısadır. Arzu Tramvayı bu oyunların en önde gelenlerinden biridir. Acımasız kayınbiraderi Stanley Kowalski tarafından uçurumun kenarından itilen Blanche DuBois'nın duygusallığı ve gittikçe solan umutsuz hikâyesi, zamana dayanabilen klasik eserler arasına girmiştir.

Williams’ın şiirsel dilinin, şiddetinin, merhametinin ve dramatik cinselliğinin benzersiz stili, “Arzu Tramvayı” şeklinde ilk kez ortaya çıktığında, Amerikan kültürünü vuran bu yıldırımın tanıklığını, Amerika’nın tiyatro duayeni Arthur Miller’dan daha iyi kim anlatabilirdi? Miller’ın, zengin görüş açısı ve duru bir anlayışla yazdığı önsözle birlikte, Arzu Tramvayı apayrı bir özellik ve zenginlik kazandı. Willams’ın kendi kendisiyle yaptığı bir söyleşinin de eklenmesiyle, kitap, okura hem yazarı hem de eseri daha doğru anlamlandırma ve konumlandırma olanağı sunuyor.

“Coşkulu ve şiirsel ve insani ve yürek parçalayıcı ve unutulmaz ve eğlenceli...” -Francis Ford Coppola