Kişilerin temel haklarından olan özel hayatın gizliliğini ihlal ettiğinden, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbirine başvurulması sıkı koşullara tabi tutulmuştur (CMK 135 md). Ancak uygulamada koşulları bulunmadığı halde bu tedbire başvurulması tartışmalara ve kaygılara neden olmaktadır. Yanlış uygulamaların bir nedeni de tedbirin hukuksal boyutları yanında teknik boyutunun da bulunması ve hukukçuların teknik konularda yeterince bilgi sahibi olmamasıdır. 0 nedenle eserin birinci bölümünde, "denetim" den ve "iletişimin tespiti", "iletişimin dinlenmesi", "iletişimin kaydedilmesi", "mobil telefonun yerinin tespiti", "sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi" gibi denetim şekillerinden ne anlaşılması gerektiği açıklanmıştır. Bu bölümde ayrıca özel hayatın gizliliği, gizliliğin anayasal ve yasal dayanakları, gizliliğin sınırlanması ve bu sınırlamanın sınırları konusu ele alınmıştır.

Eserin ikinci bölümünde, tedbire başvurulmasının koşulları ayrıntılı bir şekilde irdelenmiş; bu bağlamda, tedbirin uygulanabileceği suçlar (katalog kapsamındaki suçlar), tedbire başvurulması için gerekli şüphenin derecesi, son çare prensibi karşılaştırmalı hukuk ve Yüksek Mahkememizin uygulaması da dikkate alınarak ayrıntılı bir şekilde incelemiştir. Bu bölümde denetimi yasak olan veya özel usule tabi kişiler ve bu kişilerin, örneğin hâkim ve C.Savcıları, avukatlar ile milletvekillerinin iletişiminin denetlenmesinin koşulları, özellikle müdafilerin iletişiminin denetlenmesi sorunu ele alınmıştır.

Üçüncü bölümde iletişimin denetlenmesi sonucu elde edilen kayıtların muhafaza edilmesi ve imha edilmesi konuları ele alınmış; ayrıca 6100 sayılı HMK ve değişik 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu hükümleri ışığında tedbirin hukuka aykırı bir şekilde uygulanması sonucu meydana gelen zarar nedeniyle devletin, hakimler ile [.Savcılarının hukuksal sorumluluğu konusu irdelenmiştir.

"Denetim Sonucu Elde Edilen Delillerin Değerlendirilmesi" baslığını taşıyan eserimizin dördüncü bölümünde, tedbirin uygulanması sonucu elde edilen delillerin ispat bakımından değeri, tek basına mahkûmiyete esas olup olamayacağı; keza tesadüfen elde edilen delillerden ne anlaşılması gerektiği ve bu delillerin soruşturmaya ve hükme esas alınıp alınamayacağı konusu karşılaştırmalı hukuk ve Yargıtay içtihatları ışığında detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Bu bölümde ayrıca suçun önlenmesi amacıyla yapılan iletişimin dinlenmesi ve/veya kaydedilmesi sonucu elde edilen delillerin suç islendikten sonra soruşturma ve kovuşturmada kullanılıp kullanılamayacağı sorunu konusunda bilgi verilmiştir
Kitabın sonundaki "ilgili kararlar" bölümünde ise Yüksek Mahkememiz Yargıtay ve Danıştay'ın emsal kararlarına yer verilmiştir.

İletişimin Denetlenmesi

Denetim Şekilleri ve Denetimin Koşulları

Denetim Kararı Verme Yetkisi

Elde Edilen Kayıtların Muhafaza ve İmha Edilmesi

Hukuka Aykırı Denetim Halinde Tazminat Yükümlülüğü

Denetim Sonucu Elde Edilen Delillerin Değerlendirilmesi

Tesadüfen Elde Edilen Delillerin Değeri

İlgili Kararlar