Osman Murat Akan’ın, yüzyıllar boyu süregelen mimari yolculuğumuzda yer almış ancak zamanla unutulmaya yüz tutmuş kimi mimari stilleri, kavramları yazarak ve çizerek yayına hazırladığı “Unutulan Kadim Mimarlık” adlı kitap YEM Yayın tarafından yayımlandı.

Editörlüğü Şener Çelik, çizimleri Osman Murat Akan, çizim fotoğrafları Lâl Yetki Seçkin tarafından gerçekleştirilen kitap, okuyucuyu, mimarlık tarihi boyunca uygarlığın gelişmesinde köşe taşlarını oluşturan mimari öğeleri, yapı tiplerini, kavramları hatırlamaya davet ediyor. 
Mimarlık tarihi, sanat tarihi, arkeoloji alanlarından beslenen kitabında Murat Akan, bu çalışmayı hazırlamasına ilişkin olarak şunları söylüyor:
“Unuttuk... Mimarlığı unuttuk! Dünya mimarlığına yön veren birçok mimar, sanatçı veya tasarımcı da unuttu... Taşı unuttuk, taş yapıyı unuttuk. Mimarinin başat öğelerini unuttuk.
Teknolojinin nimetlerine bakıp gözlerimiz kamaşırken estetiği arka plana ittik. Sütunları unuttuk, kemerleri unuttuk; taş köprüleri, tonoz yapıları unuttuk. Doğayla bütünleşik, bizzat doğaya ait olan yapılar tasarlamayı, uygulamayı unuttuk. Kuleleri unuttuk; sarnıçları, anfitiyatroları, agoraları, anıt taşları, taçkapıları unuttuk.
Tasarlanan, uygulanan yapılara sanatsal açıdan anlam yüklediğimiz öğelerle bakmayı unuttuk. Kubbeleri, uçan payandaları, ağırlık kulelerini, taş işçilikli çeşme yapılarını, konsolları unuttuk. Yapısal sanatı, sanatsal üslupları unuttuk. Gül pencereleri, heykelleri, şahnişleri, mozaik döşemeleri, rölyefleri, bağdadileri, frizleri unuttuk. Oysa güzeldi üsluplar; öğretici ve ayırıcı...
Yüzyıllar boyu süregelen mimari yolculuğumuzda yer alan, zamanla unutulmuş stiller ve kavramlar tüm dünya tarihi içerisinden bizlere acı acı gülümserken, aslında bazılarının yapısal öğeler olarak yaşamlarını tamamladığını kabul etmekle beraber, bu öğeleri yeni tekniklerle birleştirerek hatırlamak, toplumsal hafızalarımızın derinliklerindeki hatıraları yeniden canlandıracak küçük dokunuşlarla bizi hayata bağlayan koşutları yeniden oluşturmak anlamı taşımaktadır…
Mimarlık, yaşamın sadece bir parçasıdır; amacı değildir. Dolayısıyla yapılan tüm estetik öğeler, mimarlık tarihi içerisinde var olan tüm sanat değeri taşıyan yapılar, bizler için yaratılmış ve işlevsel kılınmış birer araçtır. Bizim yapmamız gereken, bu tarihsel birikimleri unutulmadan sürekli kılabilecek doğru kavramları oluşturmaktır.
Bu eser, bu unutulmuşluğa dem vururken, tarihten bize bakan sanatsal mimari öğelere de bir saygı duruşu niteliği taşımaktadır. Kaygıları; yenilik uğruna unutmak, unutturmak değil, yaşatmak amacında olan tasarımcıların yer aldığı bir mimarlık dileğiyle...” (C.Y)